Nadmierne wypadanie włosów – problem nie tylko mężczyzn

wypadanie włosów

Nadmierne wypadanie włosów – przyczyny

nadmierne wypadanie włosówZdrowy człowiek traci średnio około 100 włosów dziennie. Jest to zupełnie naturalne i nie powinno nas martwić. Jednak, gdy zauważymy, że utrata włosów jest dużo większa, powinien być to dla nas znak ostrzegawczy, bowiem nadmierne wypadnie włosów często bywa związane ze stanem zdrowia. Włosy wypadają przy chorobach tarczycy, niektórych chorobach zakaźnych (np. kiły), przewlekłym przeziębieniu, chorobach skóry głowy (grzybica, łojotokowe zapalenie skory), z powodu błędów żywieniowych (niedobory białka, witamin, składników mineralnych). Utrata znacznej ilości włosów może być spowodowana długotrwałym stresem lub nerwicą. Kobiety często skarżą się na łysienie związane z zaburzeniami hormonalnymi (menopauza), a także po ciąży i podczas lub po okresie karmieniu piersią. Niektóre leki (antykoncepcja hormonalna, leki przeciwzakrzepowe) także mogą wpływać na kondycję włosów. Włosy mogą wypadać także w wyniku źle przeprowadzonych zabiegów fryzjerskich, farbowania i trwałej ondulacji. Jednak w zdecydowanej większości, problem nadmiernego wypadania włosów występuje u mężczyzn i odpowiedzialny za nie jest męski hormon płciowy – testosteron.

Androgenowe wypadanie włosów

nadmierne wypadanie włosówŁysienie androgenowe, czyli łysienie typu męskiego, jest chorobą o podłożu genetycznym. Charakteryzuje się stałą, znaczną utratą włosów. Najczęściej objawia się łysieniem na czubku głowy, a także na linii czoła i skroni (tzw. zakola). Włosy pozostają na potylicy oraz częściowo na skroniach. Bezpośrednią przyczyną łysienia androgenowego jest nadwrażliwość na pochodną męskiego hormonu – testosteronu (DHT- dihydrotestosteronu). DHT oddziałuje na receptory androgenowe mieszków włosowych prowadząc do ich stopniowego zaniku. Problem łysienia androgenowego głównie dotyka mężczyzn po 50 roku życia, jednak pierwsze objawy łysienia typu męskiego mogą pojawiać się już w wieku nastoletnim. Łysienie androgenowe nie omija niestety kobiet, jednak przebiega w nieco inny sposób. Charakteryzuje się znacznym zmniejszeniem gęstości włosów, lokalizuje się najczęściej na czubku głowy, bez cofania się linii czoła. Łysienie androgenowe u kobiet często towarzyszy innym chorobom o podłożu hormonalnym (wielotorbielowatość jajników, nadczynność kory nadnerczy, guzy jajka lub nanerczy).

Lek na łysienie androgenowe

Choroba zasadzie nie wymaga leczenia, o ile utrata owłosienia nie stanowi to problemu dla pacjenta. Wówczas istnieje możliwość zastosowania leków o działaniu miejscowym lub ogólnym. Miejscowo stosuje się roztwory minoxydylu (2 lub 5 %), który powoduje rozszerzenie naczyń mieszków włosowych, lepszy przepływ krwi, pobudzając mitozę komórek mieszka, powodując wzrost włosa. Lek nie ma działania antyandrogenowego. Leczenie wymaga cierpliwości i systematyczności.  Pierwsze rezultaty można nadmierne wypadanie włosówzaobserwować upływie 2 miesięcy regularnego stosowania, jednak dopiero po 12 miesiącach można osiągnąć maksymalny efekt leczenia. Po zaprzestaniu stosowania leku, wzrost włosów powraca do stanu wyjściowego. Alternatywą jest doustne przyjmowanie finasterydu, który hamuje syntezę DHT. Lek ten jest stosowany w łagodnym rozroście gruczołu krokowego u mężczyzn. Jednak nie ma się co łudzić, zarówno leczenie miejscowe jak i ogólne nie powoduje spektakularnego porostu nowych, gęstych włosów. Na ogół, przy systematycznym, długotrwałym leczeniu, osiąga się efekt pokrycia skóry cienkimi, delikatnymi włosami.

 

źródła: www.mp.pl; www.medonet.pl

źródła zdjęć: www.pinterest.com

Dodaj komentarz

(*) Required, Your email will not be published

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.