Niegrzeczne dziecko? Nie, to Zespół Aspergera!

Są brutalnie szczere, nie robią rzeczy, które wypada robić i odwrotnie – robią te, których w towarzystwie robić nie wypada, bywają aroganckie, uparcie bronią swojego zdania, niełatwo się podporządkowują, nie rozumieją aluzji i często są dzikusami czy odludkami. Otoczenie mówi o nich: „rozpuszczone”, „niegrzeczne”, „niewychowane”, „chamskie”… tymczasem wcale tak nie jest. Owszem, bywają niegrzeczne i źle wychowane dzieci, ba, bywają dzieci w ogóle nie wychowane! Jednak nie każde niegrzeczne dziecko takie jest, niektóre mają Zespół Aspergera.
child-636022_1280

Co to jest Zespół Apsergera?

Dawniej mówiono, że to „łagodniejsza forma autyzmu”  i – rzeczywiście – niektóre dzieci z ZA we wczesnym dzieciństwie wykazują cechy autyzmu, jednak ZA to nieco inna „jednostka  chorobowa” . Zbadał ją i dokładnie opisał w latach 40-tych XX wieku wiedeński pediatra Hans Asperger, jednak ZA oficjalnie uznano dopiero w 1994 roku. Głównym problemem osób z tym zespołem są trudności w relacjach społecznych, jednak ich wielkim atutem jest najczęściej – bardzo wysoka inteligencja!

Aby dziecko z ZA mogło się jak najlepiej rozwijać, powinno być właściwie i wcześnie zdiagnozowane. Ostateczną decyzję dotyczącą diagnozy podejmuje lekarz psychiatra, ale wcześniej niezbędne są konsultacje psychologa pedagoga. Najwcześniej, oczywiście, zaburzenia powinni wychwycić rodzice, gdyż to oni przebywają z dzieckiem przez cały czas. Pierwsze sygnały powinien też wychwycić lekarz pediatra, jednak – z własnego doświadczenia – wiem, że tak nie jest. Często pediatrzy nie potrafią tego zrobić. Moja walka o diagnozę ZA u Młodego trwała ponad 10 lat i choć zakończyła się sukcesem, uważam, że była zbyt długa. Tylko mój upór i poszukiwanie wiedzy oraz pomocy na własną rękę, sprawiły, iż dziś moje dziecko fantastycznie funkcjonuje.  Nawiązuje już przyjaźnie, jest samodzielne i coraz lepiej radzi sobie w różnych sytuacjach społecznych.

child-438373_1920

Objawy Zespołu Aspergera

Są w różnym stopniu nasilone, ale niektóre bardzo charakterystyczne. Nie muszą też występować wszystkie jednocześnie.Przede wszystkim: „samotnictwo” – dzieci z ZA wolą samotność  niż zabawę z rówieśnikami, ale nawiązują często dobre relacje z dorosłymi.  Np. na placu zabaw czy w piaskownicy bawią się same, w przedszkolu odmawiają udziału w zabawach z innymi. Często mają wąskie zainteresowania, ale za to są wybitnymi  specjalistami w danej dziedzinie.  Nie potrafią kłamać i kombinować, są brutalnie niemal szczere, nie potrafią zachowywać się „odpowiednio”, bo nie rozumieją wielu sytuacji społecznych. Często nie lubią zmian i niespodzianek. Zdarza się, że są nadwrażliwe na głośne dźwięki, jedzą wybiórczo, są uparte ponad miarę, używają „dorosłego” nieadekwatnego do wieku słownictwa.Czasem tez niektórzy  z nich nie rozumieją żartów czy ironii, ale to akurat nie musi być regułą.  Ale… „Aspi” (jak sami o sobie żartobliwie mówią) są wspaniali – wiem, co mówię – mam Aspi w domu. 🙂

Wszystkich zainteresowanych tematem odsyłam do wspaniałej strony, gdzie można wszystkiego na temat ZA się dowiedzieć i znaleźć fachowe porady oraz pomoc: http://niegrzecznedzieci.org.pl/

 

logo-niegrzeczne-dzieci2

Dodaj komentarz

(*) Required, Your email will not be published

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.